Касбим тақозосига кўра узоқ йиллар клиник таҳлил лабораториясида хизмат қилганман. Бир куни ҳузуримга келган беморнинг кафти ичида катта, юмшоқ шиш борлигини кўриб қолдим. Ниҳоятда ҳайратда қолиб сўрадим:
– Қўлийзга нима қилган?
Бемор аёл ҳайратимни кўриб кулди ва гапириб берди:
– Бир пайтлар ёш бўлганимда куйиб қолган эдим. Қўлимга қорнимдан тери кўчириб ўтказишди. Энди ёшим ўтиб қорнимга ёғ тўпланганда, қўлимда ҳам шу ҳолат юз берди-да.
Эй Роббим, Сен қорин терисига юклаган вазифангни у қачон бўлмасин, қаерда бўлмасин унутмабди. Биз, Аллоҳ таоло юксак тафаккур билан сийлаган инсонлар бир ҳужайрачалик бўлолмаймизми?!
Зеро, Аллоҳ таоло Қуръони Каримда шундай марҳамат қилади: “Мен жинлар ва инсонларни фақат Ўзимга ибодат қилишлари учунгина яратдим” (Зориёт сураси 56-оят).
Шу воқеани ҳар сафар эслаганимда ўзимдан, амалларимдан уялиб кетаман. Хулоса ўзимиздан, тавфиқ Аллоҳдандир!
Ўртачирчиқ тумани бош имом-хатибининг
хотин-қизлар масалалари бўйича ёрдамчиси
Махсуда Хайдарова

Fitrat.uz Ўзбекистон мусулмонлари идораси Тошкент вилояти вакиллиги